Naar inhoud springen

Donald Pols

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Donald Pols
Het doorknippen van de bankpas van Donald Pols van vereniging Milieudefensie voor de actie "Niet met mijn geld", voor het hoofdkantoor van ABN AMRO, Amsterdam, 2007.
Het doorknippen van de bankpas van Donald Pols van vereniging Milieudefensie voor de actie "Niet met mijn geld", voor het hoofdkantoor van ABN AMRO, Amsterdam, 2007.
Persoonlijke informatie
Volledige naam A.D. Pols
Geboren 24 maart 1972
Geboorteplaats Pretoria
Land Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Functie bestuurder en milieuactivist
Organisatie Milieudefensie, Tata Steel Nederland
Functies
1991 Voorzitter Afrikaner Studente Front
2012–2013 Directeur Wereld Natuur Fonds China
2013–2015 Seniormanager internationaal klimaatbeleid bij Energieonderzoek Centrum Nederland
2015–2026 Directeur van Milieudefensie
2026 Directeur Duurzaamheid en Communicatie Tata Steel
Portaal  Portaalicoon   Mens & maatschappij

Donald Pols (Pretoria, 24 maart 1972) is een Nederlands bestuurder en milieuactivist van Zuid-Afrikaanse afkomst.[1] Van 2015 tot 2026 was hij directeur van de Nederlandse milieuorganisatie Milieudefensie.[2] Eerder werkte hij voor het Wereld Natuur Fonds (WNF), WWF China en het Energieonderzoek Centrum Nederland (ECN). Hij werd bekend als een van de gezichten van de klimaatzaak van Milieudefensie tegen Shell.[2] In 2020 werd hij door de Volkskrant opgenomen in de jaarlijkse lijst van invloedrijkste Nederlanders.[3] Per 1 juni 2026 werd Pols na zijn directeurschap van Milieudefensie, de 'Chief Sustainability Officer' en 'Director of Communications' bij Tata Steel Nederland; het dienstverband werd na één dag beëindigd.[4]

Jeugd en opleiding

[bewerken | brontekst bewerken]
Foto van een betoging van het Afrikaner Studenten Front, rond 1991. Donald Pols staat links op de foto met ASF-vlag.[5]

Pols werd geboren in Pretoria in Zuid-Afrika en hij groeide deels op de boerderij van zijn grootvader op.[1] Op negentienjarige leeftijd was hij voorzitter van de Afrikaner Studente Front (ASF). De extreemrechtse groepering ASF pleitte voor een apart vaderland voor de Afrikaanse gemeenschap. Pols nam deel aan demonstraties waar fascistische symbolen werden getoond en door een demonstratie werd eenmaal Nelson Mandela het spreken onmogelijk gemaakt.[5] Korte tijd later, ook nog op 19-jarige leeftijd, verhuisde hij met zijn ouders naar Nederland.[1]

Van 1993 tot 1998 studeerde Pols aan de Universiteit Maastricht.[6] Daar behaalde hij een Master of Arts in Culture and science, globalization and societal change management.[6] Zijn opleiding had een interdisciplinair karakter en richtte zich op maatschappelijke verandering en globalisering.[1] Tijdens zijn studententijd was hij betrokken bij de Maastrichtse kraakbeweging.[1] Ook werkte hij in een steenfabriek in België.[1] In 2001 en 2002 volgde Pols aan de Universiteit van Amsterdam een masteropleiding Environmental policy and management.[6]

Pols werkte in het begin van zijn loopbaan voor de Socialistische Partij (SP).[3] Daarna trad hij in dienst bij het Wereld Natuur Fonds, waar hij zich bezighield met klimaat- en industriebeleid.[7]

Het WNF werkte in 2009 samen met ondernemersorganisatie FME-CWM aan een actieplan voor stimulering van de Nederlandse schone-technologiesector.[7] Het plan had als doel Nederland tot de mondiale top 10 van schone technologie te laten behoren.[7] Vergelijkbare doelstellingen werden later opgenomen in het Energieakkoord voor duurzame groei.[8] Van 2012 tot 2013 was Pols directeur van WWF China.[6] Vervolgens werkte hij van 2013 tot 2015 als seniormanager internationaal klimaatbeleid bij ECN in Petten.[6]

In 2015 werd Pols directeur van Milieudefensie.[6] Onder zijn leiding voerde de organisatie campagnes rond klimaatbeleid, verduurzaming van de industrie en fossiele brandstoffen.[2] Tijdens zijn directeurschap spande Milieudefensie rechtszaken aan tegen Shell over klimaatbeleid en olievervuiling in Nigeria.[2] Pols sprak zich in interviews uit voor verduurzaming van de industrie, klimaatrechtvaardigheid en een grotere rol van de overheid bij de energietransitie.[9][1] In 2020 werd Pols door de Volkskrant opgenomen in de jaarlijkse lijst van invloedrijkste Nederlanders.[3]

Milieudefensie maakte op 5 mei 2026 bekend dat Pols de organisatie zou verlaten vanwege zijn overstap naar Tata Steel Nederland, waar hij directeur duurzaamheid en hoofd communicatie zou worden.[2] De raad van toezicht van Milieudefensie verklaarde "zeer teleurgesteld" te zijn over zijn vertrek en "geen begrip" te hebben voor zijn keuze.[2] Vanuit delen van de klimaatbeweging kwam eveneens kritiek op de overstap.[10]

Op 2 juni maakte Tata Steel bekend zijn contract na één dag per direct te beëindigen omdat bij de werving niet alle belangrijke informatie met het bedrijf was gedeeld.[11] Aanleiding was berichtgeving in NRC over de betrokkenheid in het verleden van Pols bij een extreemrechtse Zuid-Afrikaanse studentenbeweging die voor apartheid streed. Onderzoeker en historicus Anne-Lot Hoek ontdekte dat Pos voorzitter van deze organisatie was geweest, zij nam over haar bevindingen contact op met de krant en schreef mee aan het uiteindelijke artikel.[4][5]

Acties met betrekking tot natuur en klimaat

[bewerken | brontekst bewerken]

Cleantech Actieplan

[bewerken | brontekst bewerken]

Samen met ondernemersvereniging FME-CMV en Nederlandse financiële instellingen stelde hij namens het Wereld Natuur Fonds in 2009 het Cleantech Actieplan voor.[12][13] Het actieplan moest ervoor zorgen dat de Nederlandse schone-technologiesector tot de top 10 van de wereld gaat behoren. Dit doel is opgenomen in het Energieakkoord voor duurzame groei.[14]

Klimaatverdrag en -akkoord

[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 2005 tot 2015 lobbyde hij namens WWF bij de internationale klimaatonderhandelingen voor het Klimaatverdrag (UNFCCC) van de Verenigde Naties.[15] Voor ECN werkte hij met de organisatie voor het Klimaatverdrag aan technologie-overdracht aan landen met laag en middeninkomen.[16][17]

Tijdens de onderhandelingen voor een Nederlands Klimaatakkoord in 2018 en 2019 pleitte Pols voor een CO2-heffing voor de industrie. Deze werd opgenomen in het klimaatakkoord en wordt in 2021 ingevoerd.[18] Volgens Het Financieele Dagblad was dit 'de belangrijkste maatregel uit het Klimaatakkoord om de uitstoot in de industrie terug te brengen'.[19]

Rechtszaken tegen Shell

[bewerken | brontekst bewerken]

Samen met vier Nigeriaanse boeren won Milieudefensie in januari 2021 een rechtszaak tegen Shell.[20] Dit oliebedrijf moest de boeren de schade door olielekkages aan landbouwgrond en visvijvers vergoeden en moet toekomstige schade voorkomen. Nooit eerder ging een rechter zo ver om een Nederlandse multinational te veroordelen voor schade in het buitenland.

In 2020 begon Milieudefensie met 17.379 mede-eisers en 6 organisaties (ActionAid [en], Both ENDS, Fossielvrij NL, Greenpeace Nederland, Jongeren Milieu Actief en de Waddenvereniging) een rechtszaak tegen Royal Dutch Shell – volgens het tijdschrift Forbes een internationaal baanbrekend initiatief.[21] Het doel was Shell ertoe te bewegen zijn uitstoot van broeikasgassen in lijn te brengen met het internationale Klimaatakkoord van Parijs. 25 multinationale bedrijven zijn namelijk verantwoordelijk voor 50% van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen.[22][23] Op 26 mei 2021 werd deze zaak gewonnen. De Britse krant The Guardian kopte naar aanleiding van de uitspraak "Shell's historic loss in The Hague is a turning point in the fight against big oil[24] en concludeerde in dat artikel over de durf van de aanklagers: "That courage has paid off in ways that may change the course of history". Dit vonnis werd op 12 november 2024 in hoger beroep door het Haagse gerechtshof vernietigd.