Eberhard Weber
 Eberhard Weber podczas koncertu w Lucernie, Szwajcaria | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 stycznia 1940 |
|---|---|
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1960-2007 |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania | |
Eberhard Weber (ur. 22 stycznia 1940 w Stuttgarcie[1]) – niemiecki kontrabasista i kompozytor jazzowy.
Jako muzyk charakteryzuje się specyficznym sposobem frazowania i tonacją[2]. Kompozycje Webera są mieszanką chamber jazzu, muzyki poważnej, minimalizmu i ambientu, są uważane za typowy przykład brzmienia wytwórni ECM. Weber jest także reżyserem teatralnym i telewizyjnym[3].
Był jednym z pierwszych muzyków używających kontrabasu elektrycznego[3]
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze nagrania Webera pochodzą z początku lat sześćdziesiątych. Pierwszą płytę sygnowaną własnym nazwiskiem, The Colours of Chloë (nr w katalogu ECM 1042) wydał w roku 1973[4].
W latach sześćdziesiątych najważniejszym współpracownikiem Webera był Wolfgang Dauner. Ich współpraca obejmowała wiele projektów o różnorakim charakterze, poruszali się w obszarach od free jazzu poprzez jazzową awangardę po jazz-rock i muzykę teatralną[5]. Jednym z ważniejszych wspólnych projektów obu muzyków było trio, które utworzyli wraz z Fredem Bracefulem[5]. Było ono czasem uzupełniane przez Gila Evansa[5].
Po wydaniu The Colours of Chloë Weber nagrał jeszcze dziesięć płyt pod własnym nazwiskiem, wszystkie dla wytwórni ECM. Współpraca z tą wytwórnią zaowocowała także wieloma nagraniami z muzykami z jej kręgu, m.in. z Garym Burtonem (Ring[6], 1974; Passengers[7], 1976;), Ralphem Townerem (Solstice[8], 1975; Solstice/Sound and Shadows[9], 1977), Patem Methenym (Watercolors[10], 1977). Przez wiele lat współpracował z Janem Garbarkiem, z którym nagrał 9 płyt[3][11].
W 1975 Weber założył zespół Colours[12]. W jego skład wchodzili saksofonista Charlie Mariano[12], grający na fortepianie i syntezatorach Rainer Brüninghaus[12] i perkusista Jon Christensen[12]. Nazwa zespołu nawiązywała do tytułu pierwszej solowej płyty Webera[12]. Po nagraniu pierwszej płyty Yellow Fields (1975) zespół opuścił Christensen, który został zastąpiony przez Johna Marshalla[12]. W tym składzie grupa nagrała jeszcze dwie płyty, Silent Feet (1977) i Little Movements (1980), dużo koncertując[12]. Rozpadła się w roku 1980[12].
Na początku lat osiemdziesiątych Weber rozpoczął trwającą do dziś współpracę z brytyjską piosenkarką Kate Bush, grając na czterech spośród jej pięciu ostatnich albumów (The Dreaming[13], 1982; Hounds of Love[13], 1985; The Sensual World[13], 1989; Aerial[14], 2005).
W czerwcu 2007 roku Weber zachorował na udar mózgu[15], co wstrzymało jego występy. W wywiadzie udzielonym niemieckiemu Die Welt Weber przyznał, iż prawdopodobnie już nigdy nie będzie mógł grać[16].
W listopadzie roku 2009 został laureatem nagrody im. Alberta Mangelsdorfa[17]. W tym samym czasie został wydany box zawierający nagrania zespołu Colours dla ECM[12].
Dyskografia solowa
[edytuj | edytuj kod]- The Colours of Chloë (1973)
- Yellow Fields (1975)
- The Following Morning (1976)
- Silent Feet (1977)
- Fluid Rustle (1978)
- Little Movements (1980)
- Later That Evening (1982)
- Chorus (1984)
- Orchestra (1988)
- Pendulum (1993)
- Endless Days (2001)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ allmusic ((( Eberhard Weber > Overview )))
- ↑ Endless Days – PopMatters Music Review. (ang.).
- 1 2 3 Eberhard Weber at All About Jazz. (ang.).
- ↑ katalog ECM. [dostęp 2010-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-08)]. (ang.).
- 1 2 3 biografia Eberharda Webera na anwser.com. [dostęp 2011-04-26]. (ang.).
- ↑ katalog ECM. [dostęp 2010-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-08)]. (ang.).
- ↑ katalog ECM. [dostęp 2010-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-08)]. (ang.).
- ↑ katalog ECM. (ang.).
- ↑ katalog ECM. (ang.).
- ↑ katalog ECM. (ang.).
- ↑ biografia Webera na stronie muzyka.onet.pl.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 artykuł na temat zespołu Colours na stronie blogcritics.org. [dostęp 2010-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-28)]. (ang.).
- 1 2 3 Paul Olson: wywiad z Eberhardem Weberem na allaboutjazz.com. 3 grudnia 2007. [dostęp 2010-12-28]. (ang.).
- ↑ strona Kate Bush. [dostęp 2010-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-23)]. (ang.).
- ↑ stan zdrowia Eberharda Webera. [dostęp 2010-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-08)]. (ang.).
- ↑ strona ECM. [dostęp 2010-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)]. (ang.).
- ↑ Nagroda Mangelsdorffa dla Eberharda Webera. (niem.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Dyskografia. mysite.verizon.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-11)].
- Eberhard Weber na stronie ECM Records(ang)