Przejdź do zawartości

JoBeth Williams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
JoBeth Williams
Ilustracja
JoBeth Williams (2007)
Imię i nazwisko

Margaret JoBeth Williams

Data i miejsce urodzenia

6 grudnia 1948
Houston

Zawód

aktorka

Współmałżonek

John Pasquin
(od 1982)

Lata aktywności

od 1974

Multimedia w Wikimedia Commons

Margaret JoBeth Williams (ur. 6 grudnia 1948 w Houston) – amerykańska aktorka[1].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Houston w Teksasie jako córka Frances Faye (z domu Adams), dietetyczki[2], i Fredrica Rogera Williamsa, śpiewaka operowego i menadżera firmy kablowej[3]. Jej rodzina była pochodzenia angielskiego, irlandzkiego i walijskiego[4]. Dorastała w dzielnicy South Park w Houston, gdzie w 1966 ukończyła liceum Jones High School. W 1970 obroniła tytuł Bachelor of Arts na Uniwersytecie Browna[3].

Występowała na scenie w Antoniuszu i Kleopatrze Williama Shakespeare’a i Wujaszku Wani Antona Czechowa, a także w produkcjach off-Broadwayowskich: Motelowy blues (1979) w roli Dot[5] z Christine Estabrook[6] i Gardenia (1982) jako Lydie Breeze[7] u boku Jamesa Woodsa[8], Monologi waginy Eve Ensler (1999)[9], Last Dance Marshy Norman (2003) jako Charlotte[10] z Davidem Rasche[11] i Świadomość ciała Annie Baker (2008)[12] jako Joyce[13]. W 1992 w McCarter Theatre w Princeton w stanie New Jersey zagrała Margaret „Maggie” Pollitt w sztuce Tennessee Williamsa Kotka na gorącym blaszanym dachu[14][15].

Za rolę Diane Freeling w kultowym horrorze Tobe’a Hoopera Duch (Poltergeist, 1982) zdobyła nominację do nagrody Saturn w kategorii najlepsza aktorka. W 1984 została uhonorowana nagrodą Stowarzyszenia Krytyków Filmowych z Kansas City dla najlepszej aktorki za podwójną kreację sfrustrowanej gospodyni domowej i pisarka Cathy Palmer i brawurowej międzynarodowej agentce wywiadu Rebeki Ryan w czarnej komedii Ricka Rosenthala Amerykańska marzycielka (American Dreamer, 1984) z Tomem Contim. Była trzykrotnie nominowana do nagrody Emmy; w kategorii „Wybitna aktorka pierwszoplanowa w serialu limitowanym lub programie specjalnym” otrzymała za rolę Revé Walsh w dramacie kanału NBC Adam (1983) i dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej w miniserialu lub filmie telewizyjnym za postać Mary Beth Whitehead w miniserialu ABC Oddajcie mi dziecko (Baby M, 1988), za którą była także nominowana do Złotego Globu. Trzecią nominację do Emmy przyniosła jej rola gościnna Madeline w odcinku sitcomu NBC Frasier 1994) – pt. „Przygody w raju” („Adventures In Paradise”).

Jej debiut reżyserski – film krótkometrażowy On Hope (1994) – przyniósł jej nominację do Oscara w kategorii najlepszy aktorski film krótkometrażowy. W 2009 objęła funkcję prezesa fundacji Screen Actors Guild Foundation; obecnie pełni w niej funkcję prezesa honorowego.

13 marca 1982 wyszła za mąż za reżysera telewizyjnego i filmowego Johna Pasquina. Mają dwóch synów, Willa i Nicka, oraz pasierbicę, Sarah[16].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Filmy

[edytuj | edytuj kod]

Filmy TV

[edytuj | edytuj kod]
  • The World Beyond (1978) jako Marian Faber
  • Fun and Games (1980) jako Laura Weston
  • The Big Black Pill (1981) jako Tiffany Farinpour
  • Adam (1983) jako Reve Walsh
  • Nazajutrz (The Day After, 1983) jako pielęgniarka Nancy Bauer
  • Kids Don’t Tell (1985) jako Claudia Ryan
  • Adam – Pieśń trwa dalej (Adam: His Song Continues, 1986) jako Reve Walsh
  • Uświęcone morderstwo (Murder Ordained, 1987) jako Lorna Anderson
  • Nazywam się Bill W. (My Name Is Bill W., 1989) jako Lois „Lo” Wilson
  • Dziecko w mroku (Child in the Night, 1990) jako dr Hollis
  • Ofiara miłości (Victim of Love, 1991) jako Tess Palmer
  • Złota zagadka Jonny’ego (Jonny’s Golden Quest, 1992) jako Jade Kenyon(głos)
  • Seks, miłość i ciężki szmal (Sex, Love and Cold Hard Cash, 1993) jako Sarah Gallagher
  • Babskie sprawy (Chantilly Lace, 1993) jako Natalie
  • Ostateczna apelacja (Final Appeal, 1993) jako Christine Biondi
  • Gloria Vane (1993) jako Gloria Vane
  • Mroczna postać (Voices from Within, 1994) jako Nancy Parkhurst
  • Test prawdy (Parallel Lives, 1994) jako Winnie Winslow
  • Cytrynowy sad (A Season of Hope, 1995) jako Elizabeth Hackett
  • Ruby Jean i Joe (Ruby Jean and Joe, 1996) jako Rose
  • Przerwane milczenie (Breaking Through, 1996) jako Pam Willis
  • W mroku nocy (When Danger Follows You Home, 1997) jako Anne Werden
  • Zawierucha uczuć (A Chance of Snow, 1998) jako Madeline Parker
  • Na granicy prawa (Justice / Backlash, 1999) jako Jane Newhart
  • Goście z nieba (It Came from the Sky, 1999) jako Alice Bridges
  • Powrót gwiazdy (Jackie’s Back!, 1999) jako Jo Face, trenerka wokalna Jackie Washington
  • W amarantowej matni (Trapped in a Purple Haze, 2000) jako Sophie Hanson
  • Szczodre serce (The Ponder Heart, 2001) jako Edna Earle Ponder
  • Homeward Bound (2002) jako Elaine Ashton
  • 14 godzin (14 Hours, 2005) jako Jeanette Makins
  • Przez ogień (Into the Fire, 2005) jako June Sickles
  • Stroller Wars (2006) jako Roberta
  • Sybil (2007) jako Hattie Dorsett
  • Uwolnione uczucia (Uncorked, 2009) jako Sophia Browning
  • Świąteczna podróż (Love’s Christmas Journey, 2011) jako Beatrice Thompson
  • Wymarzeni (In My Dreams, 2014) jako Charlotte
  • Home (2016) jako Helen

Seriale

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ JoBeth Williams. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-07-25]. (ang.).
  2. ↑ JoBeth Williams Biography (1948–). Film Reference. [dostęp 2026-07-24]. (ang.).
  3. 1 2 Williams, JoBeth 1948–. Encyclopedia.com. [dostęp 2026-07-24]. (ang.).
  4. ↑ JoBeth Williams What Nationality Ancestry Race. EthniCelebs.com, 22 lipca 2014. [dostęp 2026-07-26]. (ang.).
  5. ↑ The Theater: 'Ladyhouse Blues,' Five Women in a Household, „The New York Times”, 18 października 1979 [dostęp 2026-07-25] (ang.).
  6. ↑ T.E. Kalem, Theater: Life with Ma, „Time”, 28 października 1979 [dostęp 2026-07-25] (ang.).
  7. ↑ Frank Rich, Stage: Guare’s 'Gardeni' Antedates His 'Lydie', „The New York Times”, 29 kwietnia 1982 [dostęp 2026-07-25] (ang.).
  8. ↑ Edith Oliver, Off Broadway, „The New Yorker”, 3 maja 1982 [dostęp 2026-07-25] (ang.).
  9. ↑ JoBeth Williams. Broadway World. [dostęp 2026-07-25]. (ang.).
  10. ↑ JoBeth Williams. Internet Off-Broadway Database. [dostęp 2026-07-24]. (ang.).
  11. ↑ Last Dance. TheaterMania.com, 3 czerwca 2003. [dostęp 2026-07-25]. (ang.).
  12. ↑ JoBeth Williams to Headline the Atlantic’s Body Awareness. Broadway.com, 1 maja 2008. [dostęp 2026-07-25]. (ang.).
  13. ↑ Charles Isherwood, A Household’s Wounds Are Raw, but No One Is Willing to Ease the Tensions, „The New York Times”, 5 czerwca 2008 [dostęp 2026-07-25] (ang.).
  14. ↑ Alvin Klein, Theater; 'Cat on a Hot Tin Roof' Astonishes Once More, „The New York Times”, 4 października 1992 [dostęp 2026-07-25] (ang.).
  15. ↑ JoBeth Williams. Geffen Playhouse. [dostęp 2026-07-26]. (ang.).
  16. ↑ John Pasquin Biography (1945–). Film Reference. [dostęp 2026-07-26]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Anonimowi. „Ekran”. nr 44 (1631/XXXIII), s. 32, 21 września 1989. Warszawa: Zarząd Główny TPPR. ISSN 0013-3299. 

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=JoBeth_Williams&oldid=80265544”