ข้ามไปเนื้อหา

พระราชาคณะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พระราชาคณะ หมายถึงพระภิกษุที่ได้รับการสถาปนาหรือแต่งตั้งให้มีสมณศักดิ์ตั้งแต่ชั้นสามัญจนถึงชั้นสมเด็จพระราชาคณะ[1] โดยพระมหากษัตริย์จะทรงพระกรุณาโปรดสถาปนา หรือพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ และจะเสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานพระสุพรรณบัฏ หิรัญบัฏ หรือสัญญาบัตร แล้วแต่ลำดับ พร้อมทั้งพัดยศและผ้าไตร หรือจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ผู้แทนพระองค์เป็นผู้มอบแทนก็ได้

ในสมัยอาณาจักรอยุธยา เรียกว่า พระสังฆราชาคณะ หมายความว่าเจ้าคณะผู้ปกครองสงฆ์ ต่อมาในสมัยอาณาจักรรัตนโกสินทร์ เปลี่ยนคำเป็น พระราชาคณะ ความหมายยังคงเดิม มีคำนำหน้าราชทินนามว่าพระ แต่ภาษาชาวบ้านเรียกกันว่า เจ้าคุณ หรือ ท่านเจ้าคุณ ถ้าเป็นสมเด็จพระราชาคณะเรียกว่า ท่านเจ้าประคุณ

พระราชาคณะจะแยกเป็นลำดับต่าง ๆ ดังนี้

  1. สมเด็จพระราชาคณะ (ชั้นสุพรรณบัฏ = จารจารึกราชทินนามลงแผ่นทอง)
  2. พระราชาคณะเจ้าคณะรอง (ชั้นหิรัญบัฏ = จารจารึกราชทินนามลงแผ่นเงิน)
  3. พระราชาคณะเจ้าคณะรอง (ชั้นสัญญาบัตร = แผ่นกระดาษ - ตั้งแต่ชั้นธรรมลงมา)
  4. พระราชาคณะชั้นธรรม
  5. พระราชาคณะชั้นเทพ
  6. พระราชาคณะชั้นราช
  7. พระราชาคณะชั้นสามัญ

พระราชาคณะสามารถแต่งตั้งฐานานุกรมได้ ตามจำนวนที่ระบุไว้ในสัญญาบัตร ยกเว้นพระราชาคณะชั้นสามัญ สามารถแต่งตั้งฐานานุกรมได้ 3 ตำแหน่ง พระปลัด, พระสมุห์, พระใบฎีกา ไม่มีระบุไว้ในสัญญาบัตรพระราชาคณะแต่สามารถแต่งตั้งได้เป็นขนบธรรมเนียมปฏิบัติมาอย่างยาวนาน

อ้างอิง

  1. ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, กรุงเทพพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า

ดูเพิ่ม