Alois Mock

Alois Mock

Alois Mock w Kolonii (1983)
Data i miejsce urodzenia	10 czerwca 1934 Euratsfeld
Data i miejsce śmierci	1 czerwca 2017 Wiedeń
Wicekanclerz Austrii
Okres	od 21 stycznia 1987 do 24 kwietnia 1989
Przynależność polityczna	Austriacka Partia Ludowa
Poprzednik	Norbert Steger
Następca	Josef Riegler
Minister spraw zagranicznych Austrii
Okres	od 21 stycznia 1987 do 4 maja 1995
Przynależność polityczna	Austriacka Partia Ludowa
Poprzednik	Peter Jankowitsch
Następca	Wolfgang Schüssel
Odznaczenia

Alois Mock (ur. 10 czerwca 1934 w Euratsfeldzie, zm. 1 czerwca 2017 w Wiedniu) – austriacki polityk, prawnik i urzędnik państwowy, parlamentarzysta, minister edukacji (1969–1970) oraz spraw zagranicznych (1987–1995), w latach 1987–1989 wicekanclerz, od 1979 do 1989 przewodniczący Austriackiej Partii Ludowej (ÖVP).

Życiorys

Absolwent prawa na Uniwersytecie Wiedeńskim (1957). W latach 1957–1958 kształcił się w bolońskim centrum akademickim należącym do Johns Hopkins University, a od 1960 do 1961 na Vrije Universiteit Brussel. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Austriackiej Partii Ludowej. W 1958 został referentem w ministerstwie edukacji, a w 1961 urzędnikiem w biurze kanclerza federalnego odpowiedzialnym za kwestie dotyczące EWG i EFTA. Od 1962 pracował w austriackim przedstawicielstwie przy OECD w Paryżu. Został bliskim współpracownikiem kanclerza Josefa Klausa, od 1966 był jego sekretarzem i szefem gabinetu.

Od czerwca 1969 do kwietnia 1970 sprawował urząd ministra edukacji. W 1970 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Rady Narodowej. Do niższej izby austriackiego parlamentu był następnie wybierany w 1971, 1975, 1979, 1983, 1986, 1990, 1994 i 1995. W latach 1970–1971 pełnił funkcję burmistrza swojej rodzinnej miejscowości. Od 1971 do 1978 przewodniczył ÖAAB, organizacji pracowniczej afiliowanej przy ÖVP. Następnie do 1987 przewodniczył klubowi poselskiemu swojego ugrupowania. W 1979 został przewodniczącym Europejskiej Unii Demokratycznej, a w latach 1983–1987 stał na czele Międzynarodowej Unii Demokratycznej.

W 1979 zastąpił Josefa Tausa na stanowisku przewodniczącego Austriackiej Partii Ludowej. Ugrupowaniem tym kierował do 1989. W styczniu 1987 dołączył do rządu, w którym kanclerzem był Franz Vranitzky. Objął urząd wicekanclerza, który sprawował do kwietnia 1989. Został wówczas również ministrem spraw zagranicznych, na czele tego resortu stał do maja 1995. W czerwcu 1989 wraz z komunistycznym węgierskim ministrem spraw zagranicznych Gyulą Hornem wziął udział w przecinaniu płotu na granicy austriacko-węgierskiej, będącego jednym z symboli żelaznej kurtyny. Otwarcie tej granicy umożliwiło następnie Niemcom z NRD wyjazd do Niemiec Zachodnich poprzez Węgry i Austrię. W okresie jego urzędowania Austria zakończyła także negocjacje akcesyjne i przystąpiła do Unii Europejskiej.

W połowie lat 90. zdiagnozowano u niego chorobę Parkinsona. W 1999 zakończył wykonywanie mandatu poselskiego. Był członkiem rady doradczej organizacji pozarządowej Global Panel Foundation.

Odznaczenia i wyróżnienia

• Wielka Złota Odznaka Honorowa na Wstędze Odznaka Honorowa za Zasługi dla Republiki Austrii
• Wielka Złota Odznaka Honorowa z Gwiazdą Odznaka Honorowa za Zasługi dla Republiki Austrii
• Złoty Order Wolności Republiki Słowenii (1992)
• Order Księcia Trpimira (Chorwacja, 1994)
• Wielki Order Króla Dymitra Zwonimira (Chorwacja, 1996)
• Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (Polska, 1998)
• Order Wolności (Kosowo, 2004)
• Krzyż Wielki Orderu Oranje-Nassau (Holandia)
• Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
• Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoskiej
• Tytuły doktora honoris causa Uniwersytetu w Sarajewie (1993), Uniwersytetu w Zagrzebiu (1993), Johns Hopkins University (1995)
• Honorowy obywatel Osijeka (1996), Splitu (1998), Zagrzebia (2017)