Przejdź do zawartości

Antoni Maszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
lekkoatletyka
Antoni Maszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 maja 1908
Kamieńsk

Data i miejsce śmierci

5 sierpnia 1944
pod Ronticelli

Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Poznań 1929 sztafeta 4x400 m
złoto Warszawa 1930 bieg na 400 m ppł
złoto Warszawa 1930 sztafeta 4x400 m
złoto Królewska Huta 1931 bieg na 400 m ppł
złoto Warszawa 1932 bieg na 400 m ppł
złoto Bydgoszcz 1933 bieg na 400 m ppł
złoto Białystok 1935 bieg na 400 m ppł
złoto Wilno 1936 bieg na 400 m ppł
złoto Chorzów 1937 bieg na 400 m ppł
złoto Warszawa 1938 bieg na 400 m ppł
srebro Warszawa 1928 sztafeta 4x400 m
srebro Poznań 1929 bieg na 400 m ppł
srebro Warszawa 1929 bieg na 3000 m z prz.
srebro Warszawa 1930 bieg na 800 m
srebro Królewska Huta 1931 bieg na 800 m
srebro Warszawa 1932 bieg na 800 m
srebro Wilno 1936 bieg na 800 m
srebro Kraków 1938 sztafeta szwedzka
brąz Warszawa 1928 bieg na 800 m
brąz Warszawa 1928 sztafeta 4x100 m
brąz Warszawa 1930 sztafeta 4x100 m
brąz Warszawa 1932 sztafeta 4x400 m
brąz Bydgoszcz 1933 bieg na 800 m
brąz Kraków 1938 sztafeta 4x200 m
Halowe mistrzostwa Polski
złoto Przemyśl 1937 sztafeta 3x800 m
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino

Antoni Maszewski (ur. 5 maja 1908 w Kamieńsku. zm. 5 sierpnia 1944 pod Ronticelli) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w biegach płotkarskich i średniodystansowych, oficer; reprezentant Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim (1927)[1] i Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego (1933). Aplikant przy Sądzie Okręgowym w Warszawie. W 1939 r. pełnił służbę w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej Nr V w Krakowie na stanowisku asystenta.

Wielokrotny medalista mistrzostw kraju na różnych dystansach (w tym 8 złotych medali w biegu na 400 metrów przez płotki)[2][3]. Trzykrotny rekordzista Polski w biegu na dystansie 500 metrów, sztafecie 4 × 400 metrów i sztafecie szwedzkiej. W latach 1929–1938 dwudziestodwukrotnie bronił barw kraju w meczach międzypaństwowych, odnosząc siedem zwycięstw indywidualnych. Reprezentant Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936[3].

Na stopień podporucznika mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 r. i 1. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty[4]. Później, jako oficer rezerwy, został powołany do służby czynnej, a z dniem 1 kwietnia 1938 r. przemianowany na oficera służby stałej w stopniu porucznika i 1. lokatą w korpusie oficerów audytorów[5].

Uczestnik kampanii wrześniowej (bitwy pod Kutnem i Kockiem); oficer Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich (bitwa o Tobruk) i 3 Dywizji Strzelców Karpackich (kampania włoska). W bitwie pod Tobrukiem wyróżnił się szczególnym męstwem, za co otrzymał Krzyż Walecznych i awans do stopnia kapitana. 18 maja 1944 r. przyczynił się do zdobycia niemieckiej twierdzy pod Monte Cassino. W następstwie sukcesu, 9 czerwca 1944 r. został zastępcą dowódcy, a 5 lipca dowódcą 4 Batalionu Strzelców Karpackich (bitwa o Ankonę, bitwa pod Ronticelli)[3].

Zginął podczas ataku na Ankonę w rejonie Ronticelli[6] Falconare. Pośmiertnie awansowany na stopień majora oraz odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych (po raz drugi), Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami i Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino nr 1630[7]

Pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Loreto[3][8].

Progresja wyników

[edytuj | edytuj kod]

     Najlepszy wynik w sezonie w Polsce

rok klub bieg na 400 m bieg na 800 m bieg na 1500 m bieg na 400 m ppł
1925 Sokół Piotrków Trybunalski 57,2 2:16,3 4:33,0
1926 53,2 2:03,2
1927 54,8 2:03,6 1:02,8
1928 Polonia Warszawa 52,4 1:59,0 4:19,6
1929 53,2 2:04,0 4:15,0 1:00,6
1930 52,2 1:58,2 4:18,6 57,4
1931 52,8 1:59,2 57,0
1932 52,4 1:56,8 55,7
1933 51,8 2:00,4 56,6
1934 53,5 2:00,4 58,1
1935 Legia Warszawa 52,0 1:55,5 56,0
1936 50,3 1:58,0 56,0
1937 52,0 2:00,1 55,8
1938 Polonia Warszawa 51,9 55,6

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Piotrkowianie na igrzyskach olimpijskich.
  2. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  3. 1 2 3 4 Andrzej Jucewicz, Włodzimierz Stępiński: Chwała olimpijczykom, 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1968, s. 89–92. OCLC 61559795.
  4. Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 135.
  5. Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 281, 467.
  6. Olympians Who Were Killed or Missing in Action or Died as a Result of War [online], SR/Olimpic Sports [dostęp 2022-05-19] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-17] (ang.).
  7. 3 DSK - Oficerowie - krzyz.montecassino.eu [online], krzyz.montecassino.eu [dostęp 2026-07-29].
  8. Wykaz poległych 1952 ↓, s. 219.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]